Μπανάνες καραμελέ με παγωτό βανίλια

Τι άλλο μπορώ να πω για αυτήν την συνταγή εκτός από το “wow”  το επιδόρπιο αυτό είναι απλά καυτό και λαχταριστό. Το τέλειο επιδόρπιο για όλους, ακόμα και για αυτούς που δεν έχουν και τόσο καλές σχέσεις με την κουζίνα καθώς είναι μία τόσο απλή συνταγή που πραγματοποιείται σε 5 λεπτά.

Μπανάνες καραμελέ με παγωτό βανίλια

Και ιδού τα υλικά που θα χρειαστείτε για την θεϊκή αυτή συνταγή:

3/4  φλιτζανιού καρύδια

1/2  φλιτζάνι ανάλατο βούτυρο

1 φλιτζάνι μαύρη ζάχαρη

1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα

6 μπανάνες ξεφλουδισμένες και κομμένες διαγώνια

1/4 φλιτζανιού Bacardi 151*

Παγωτό βανίλια

Οδηγίες:

Προθερμαίνετε ένα αντικολλητικό τηγάνι σε χαμηλή φωτιά. Προσθέτετε τα καρύδια σε στεγνό τηγάνι και ψήνετε ώσπου να ευωδιάσουν (περίπου 3-4 λεπτά) και αφαιρέστε από τη φωτιά. Έπειτα λιώστε το βούτυρο σε ένα μεγάλο τηγάνι σε μέτρια φωτιά. Προσθέστε τη ζάχαρη με τη κανέλα και ανακατεύετε μέχρι να μαλακώσει (περίπου 3-4 λεπτά). Προσθέτετε προσεχτικά τις μπανάνες και ανακατεύετε για να καλυφθούν με το μίγμα του βουτύρου και της ζάχαρης. Αφαιρέστε το τηγάνι από τη φωτιά και ψεκάστε ομοιόμορφα το Bacardi γύρο από τις μπανάνες. Έπειτα με πολύ προσοχή ανάψτε ένα σπίρτο πλησιάστε το στις μπανάνες και περιμένετε να φουντώσει η φλόγα. Τέλος, πασπαλίζετε με καρύδια και σερβίρετε μαζί με το ζωμό πάνω από παγωτό.

Είναι μία πεντανόστιμη συνταγή με λεπτή γεύση και προκλητικό άρωμα, μόνο που κατά την εκτέλεση πρέπει να προσέξετε η φλόγα να έχει σβηστεί τελείως όταν σερβίρετε τις μπανάνες διότι μπορεί να φαίνεται λες και έχει σβήσει μα στην πραγματικότητα να μην έχει σβήσει.

Τσουβάλιασμα (η δαιμονοποίηση της εργατικής τάξης)

Το βλέπω καθημερινά πλέον. “Πέρνα από ένα ΙΚΑ, από μία δημόσια υπηρεσία και δες πως συμπεριφέρονται οι Έλληνες”. Τσιτάτο, γενίκευση. Η μόδα του να θέτεις τον εαυτό σου πάνω από την πλέμπα που απλά σέρνει την ύπαρξη της από τη δουλειά στο σπίτι, ψάχνοντας για το επόμενο άνοιγμα για μια θεσούλα στο δημόσιο, για μία επιδοτησούλα. Μπουζουκολάγνα, πνιγμένη στον μικροαστισμό. Η θέα από τα θεωρεία της διανόησης του μικρομεσαίου που έτυχε να διαβάσει δύο βιβλία παραπάνω, και αυτό που κατάλαβε είναι όχι ότι τον κάνανε καλύτερο άνθρωπο, αλλά ανώτερο.

Θα σας πω μία ιστορία: Οι γονείς μου δεν έχουν τελειώσει το γυμνάσιο. Ο πατέρας μου δούλευε σαν επιπλοποιός από τα 15 του, η μητέρα μου γαζώτρια. Γνωρίστηκαν μικροί, αρραβωνιάστηκαν και λίγο αργότερα γεννήθηκα εγώ. Ο παππούς μου, διευθυντής στην εταιρία υδροδότησης Ηπείρου, πέθανε στα 47 του. Απότομα και άδικα. Άφησε πίσω γυναίκα και δύο κόρες που έπρεπε να τα βγάλουν πέρα μόνες τους. Πουθενά καιρός για σχολείο σε ένα χωριό 1000 κατοίκων έξω από τα Γιάννενα.

Μεγάλωσα σε ένα διπλανό χωριό. Αν και από την εφηβεία μου περνούσα τον περισσότερο χρόνο μου στα Γιάννενα, δεν θεώρησα ποτέ ότι προέρχομαι από οποιαδήποτε πόλη. Προέρχομαι ακριβώς από αυτό το κομμάτι του πληθυσμού που προσπαθούν να δαιμονοποιήσουν τόσο απεγνωσμένα οι αυτο-αποκαλούμενοι “αστοί”. Μεγάλωσα ανάμεσα σε ανθρώπους με τραχιά συμπεριφορά, βαριές δουλειές, ασθένειες που εμφανιζόταν σε μικρές ηλικίες και που πάντα είχαν να κάνουν με τις δουλειές τους. Διαλυμένοι πνεύμονες απ’το λούστρο, κομμένα δάχτυλα από τροχούς, ατυχήματα στις οικοδομές.

Δεν υπήρχε πολύς χώρος και χρόνος για ευγένειες και γυαλισμένα λόγια. Πολλοί από αυτούς ζήσανε από τις επιδοτήσεις και μην κόβοντας αποδείξεις για δουλειές. Κοινή πρακτική (σχεδόν το στάνταρ) σε μικρές κοινωνίες που ζουν αποκλειστικά από ανταλλαγή υπηρεσιών μεταξύ τους και για τους οποίους το κράτος είναι μία μακρινή οντότητα που θυμόταν να ασφαλτοστρώσει κάποιον χωματόδρομο κάθε 4 χρόνια όταν πλησίαζαν εκλογές.

Τα παιδιά τους; Ένα κομμάτι χάθηκε μέσα στην ίδια λούπα, της επίπεδης και αδιέξοδης επαρχίας. Όχι γιατί δεν τους δόθηκε η ευκαιρία, αλλά γιατί δεν τους έδειξε κανείς τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν. Και αναπαράγουν την συμπεριφορά και την νοοτροπία των γονιών τους. Ένα άλλο κομμάτι όμως, ένας από τους τυχερούς κι εγώ, έφυγε μακριά. Πολιτικοί μηχανικοί στην Αθήνα, καθηγητές σε νησιά, διασκορπισμένοι στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κοινή αρχή το μέρος και οι άνθρωποι.

Συμπαθώ τους ανθρώπους που είχα γύρω μου όταν μεγάλωνα; Όχι. Η στενομυαλιά τους και η λαμογιά δε θα με άφηνε. Επιτρέπω σε κανέναν, στον οποιονδήποτε, που δεν έζησε και δεν μεγάλωσε μέσα στις ίδιες συνθήκες να τους κρίνει; Κατηγορηματικά ΟΧΙ.

Το σχολείο του χωριού επιδιορθωνόταν τακτικά από αυτούς τους ανθρώπους, δωρεάν, όταν η “αστική δημοκρατία” των υπεράνω ήταν εκκωφαντικά απούσα.  Τα περισσότερα από τα χρήματα που βγάλανε, όπως τα βγάλανε, πήγανε στις σπουδές των παιδιών τους, επενδύθηκαν στο μέλλον. Πολλές φορές άνθρωποι πέθαιναν και άφηναν πίσω οικογένειες χωρίς κανένα εισόδημα, και τότε αυτοί οι “χωριάτες” που πολλές φορές δεν μιλούσαν μεταξύ τους για ένα φράχτη που έκλεψε ένα μέτρο, μάζευαν χρήματα, φαγητό, τους στήριζαν μέχρι να σταθούν στα πόδια τους. Οι φαντασιοπληξίες περί στόλων Mercedes υπάρχουν μόνο στα μυαλά όσων δεν έζησαν ποτέ εκεί.

Η κάκιστη ποιότητα του Έλληνα δεν ήταν ποτέ η στενομυαλιά και η λαμογιά που τον διακρίνει σε πολλά σημεία της ζωής του. Αυτά είναι παγκόσμια χαρακτηριστικά μίας εργατικής (και πιο πριν, αγροτικής) τάξης που έπρεπε να επιβιώσει με οποιοδήποτε τρόπο τη στιγμή που κανείς δεν έκανε τίποτα για αυτούς. Όταν περπατάω στις αγορές του Hackney και του Bethnal Green, αυτούς τους ίδιους ανθρώπους συναντάω, με άλλο χρώμα, να μιλάνε άλλες γλώσσες. Το βλέμμα είναι το ίδιο όμως.

Η εξιδανίκευση του χαρακτήρα τους που επιχειρούν ορισμένοι, το ρίξιμο του φταιξίματος (για τις δικές τους αποτυχίες) στην αμορφωσιά του Έλληνα, στα σωματεία, στους ΔΥ, σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από αυτούς τους ίδιους και το μικρό μυαλό τους. Αυτό είναι η κατάρα του Έλληνα. Η κατάρα του ανθρώπου που ενώ του δόθηκαν οι ευκαιρίες, απέτυχε, και επέλεξε να κατηγορήσει τους άλλους. Θεωρεί φυσικό να τον μισούν, καθώς πιστεύει ότι έχει δίκιο, και όσοι λένε αλήθειες το εισπράττουν. Κάθε άλλο όμως. Δεν είναι μίσος, είναι θυμός αυτό που εισπράττουν. Θυμός απέναντι στην προσπάθεια δαιμονοποίησης των ανθρώπων που φτιάχνουν τους δρόμους στους οποίους περπατάμε, τα σχολεία στα οποία μεγαλώσαμε και σερβίρουν τα τραπέζια στα οποία ανταλλάσσουμε κουβέντες υψηλής αισθητικής.

Μπερδέψαμε την μισανθρωπιά με τον πολιτικό λόγο, αρκετά νωρίς σε αυτή την κρίση. Με τις γενικεύσεις και το τσουβάλιασμα όσων δεν μας αρέσουν κάτω από βολικές ταμπέλες. “Λαμόγιο”, “Δημόσιο υπάλληλος”, “φιλελεύθερος”, “Εχθρός των μεταρυθμίσεων”. Λέξεις και φράσεις κενές νοήματος πλέον, αφού τις κοτσάραμε χωρίς κριτήρια και χωρίς ίχνος συναισθήματος σε ότι δεν μας άρεσε και μας φάνηκε ξένο ως προς την ιδιοσυγκρασία μας. Παίξαμε ακριβώς το παιχνίδι που οι πολιτικοί μας θέλανε να παίξουμε, φτωχοί εναντίον φτωχότερων, άνεργοι εναντίον μελλοντικών ανέργων, αστοί εναντίον επαρχιωτών.

Γράφω από την άλλη άκρη της Ευρώπης, ως παιδί που μεγάλωσε μέσα στην κρίση σας. Είκοσι χρόνια στην βορειοδυτική άκρη της Ελλάδας, και έπειτα Αθήνα-Λονδίνο. Σας είδα όλους, σας έζησα. Δεν είστε πολύ διαφορετικοί ο ένας απ’τον άλλο. Κι αν εγώ ξέρω να βάλω πέντε λέξεις στη σειρά καλύτερα από ότι μπορούν οι γείτονες μου στο χωριό, που έχω να τους δω κοντά στα δέκα χρόνια, δεν με κάνει να νιώθω ανώτερος. Υποχρεωμένο με κάνει να νιώθω. Υποχρεωμένο να μην αφήνω ανόητα ανθρωπάκια που δεν ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε, να αναφέρονται σε ανθρώπους (στους συνανθρώπους μας) με τρόπο υποτιμητικό, προβάλλοντας πάνω σε μία ολόκληρη κοινωνία την μισανθρωπιά τους και τις αποτυχίες τους.

Κανείς δεν ζήτησε να γεννηθεί φτωχός. Κανείς δεν ζήτησε να γεννηθεί χωρίς πρόσβαση στο ίδιο πολιτιστικό κεφάλαιο που απολαμβάνουν όσοι θεωρούν εαυτό “ανώτερο”. Θα πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι η ξιπασιά, η κενή μισανθρωπιά και το ρίξιμο στην πυρα όσων απλών συνανθρώπων μας θεωρούμε (στη φαντασία μας) ότι φταίξανε για τα δικά μας λάθη, δεν αποτελεί πολιτική στάση και λόγο. Αποτελεί ένα βήμα προς την αποξένωση και την αποκτήνωση των ανθρώπων. Όταν κραυγάζεις για αίμα, όσο όμορφες κι αν είναι οι λέξεις που χρησιμοποιείς, κινδυνεύεις να το έχεις. Και αργά ή γρήγορα, να είναι το δικό σου.

MONO – Δ.Τ

Αυτό εδώ είναι το δελτίο τύπου για το νέο περιοδικό στο οποίο θα συμμετέχει και ο υποφαινόμενος. Σχολιάστε, μοιραστείτε, αναδημοσιεύστε ελέυθερα.

 

Περιοδικό ΜΟΝΟ: η απάντηση στη μονοφωνία

png

 

 

 

Το ΜΟΝΟ είναι ένα νέο 15ήμερο περιοδικό για την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό. Ανεξαρτησία, πολυφωνία , αντικειμενικότητα, τόλμη και διαφάνεια αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της έκδοσης.

 

Μία προσπάθεια έμπειρων αλλά και νέων δημοσιογράφων για αξιοπρεπή εργασία στον χώρο της ενημέρωσης. Όλοι οι συντελεστές, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι και γραφίστες συμμετέχουν ισότιμα στη διαμόρφωση της ύλης του περιοδικού.

 

Στόχος μας είναι να αποτελέσουμε ένα βήμα ανεξάρτητης ενημέρωσης, που αντιτίθεται στο τοπίο της σχεδόν ολοκληρωτικής εξάρτησης των ΜΜΕ από επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα.

 

Ταυτόχρονα αποφασίσαμε να λειτουργήσουμε με όρους ισότιμης συμμετοχής όπου όλοι οι συντελεστές συνεισφέρουμε στο κόστος αλλά και μοιραζόμαστε τα ενδεχόμενα κέρδη της προσπάθειάς μας στα πρότυπα μιας κολεκτίβας της ενημέρωσης.

 

Στο ΜΟΝΟ συμμετέχουν οι Λευτέρης Αδαμίδης, Αδάμ Γιαννίκος, Γιάννης Gizmo, Δανάη Δάσκα, Δολερός, Χρήστος Ιωάννου, Μιχάλης Καλαμαράς, Γιάννης Κιμπουρόπουλος (ΚΙΜΠΙ), Άγγελος Κυρούσης (Loan me a dime), Νεκτάριος Λαμπρόπουλος, Άννα Μαρτίνου, Ειρήνη Μουντράκη, Μαρία Μπακοπούλου, Γιάννης Μπαμπούλιας, Επιστήμη Μπινάζη, Σπύρος Παπαδόπουλος (Το Βυτίο), Τάσος Πετρόπουλος, Γιάννης Πλιώτας, Βασίλης Ρούβαλης, Βίκυ Στρατάκη, Βασιλική Σιούτη, Τάσος Τσακίρογλου, Βίκτωρας Τσιλώνης, Μάρκος Φράγκος, HUMBA!

 

Τον σχεδιασμό του περιοδικού και του λογοτύπου έχουν αναλάβει οι ταλαντούχοι γραφίστες του Keik Bureau (http://keikbureau.gr/)

 

Το πρώτο μας τεύχος κυκλοφορεί την Τρίτη 31 Ιανουαρίου.

 

Διαστάσεις περιοδικού: 20,5Χ26,5 cm

80 τετράχρωμες σελίδες

Τιμή λιανικής: 2,90 ευρώ

20.000 αντίτυπα

Σημεία διανομής: Πανελλαδικά σε περίπτερα, κέντρα Τύπου, επιλεγμένα βιβλιοπωλεία

In Cyprus, the Troika only looked after Greek banks [extract]

“The European authorities’ biggest concern in Cyprus was protecting Greece from any contagion. They were obsessed with that, and they were quite willing to let Cyprus suffer. It’s not surprising that Cypriots, who had a strong currency before they joined the euro – which was only five years ago – feel that there was a turn in the rhetoric there [inside the country] and begin to contemplate leaving the euro.

In Cyprus, the planes didn’t touch down until the parliament had agreed to certain things. I think that’s a good way of showing what reality looks like. You realise how close we are to certain dark things if, for instance, cash machines are running dry.”

- Read the rest of my interview with Faisal Islam (Channel 4 Economics correspondent) on Vice UK.

Extract from my latest piece for openDemocracy

[...] The worst may yet to come as, after the appointment of Adonis Georgiadis, a TV book-seller and former spokesman for the far-right party LAOS, as Minister of Health.

One breath away from leaving the country without safe blood transfussions over technicalities in the purchase of the necessary test gear, Georgiadis is also closing a major hospital in down-town Athens, because it’s used only by “old people and junkies” as a Greek pundit said. While talking with the hospital’s representatives on a news show, he declared “I represent the private sector”. When I put the question to him, reminding him he is an elected official, and he represents the people of Greece, he replied “I meant: I come from, and work in, the private sector. Away from the security the public sector provides.”

 

@YiannisBab εννοώ ότι προέρχομαι και εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα χωρίς την εργασιακή ασφάλεια του Δημοσίου.

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) August 26, 2013

 

Maybe this particular misunderstanding of his role as a minister is why he issued an ultimatum to the authorities Santorini, a world-famous tourist destination, to find funds for the local hospital, or he’ll shut it down (thus allowing private companies to move in and accommodate tourists and visitors).

 

In the medium term, Holland is as screwed as the rest of us.

House prices have fallen by 21 per cent in Holland.

House prices have fallen by 21 per cent in Holland.

Some Greek journos [sic] disbelieve me when I say the Dutch are actually fucked (financially). Maybe this piece in the FT will convince them:

“The Dutch are suffering the consequences of an entirely self-inflicted housing bubble. The household debt-to-income ratio is 250 per cent. House prices have fallen by 21 per cent. This makes overstretched homeowners – 30 per cent owe more than their house is worth – consume less.

Add public deficit cuts, which the Dutch imposed on themselves in their enthusiasm for a fiscal compact to bind the Portuguese and others, and a depressed economy is the unavoidable consequence.”

Sit down and put your sit-belts on boys. We’re only getting started.

Journalism is not terrorism. Except if you’re afraid of its truth.

Until yesterday morning, only a few knew who David Michael Miranda is. That was until the British border police decided to detain the partner of Guardian journalist Glenn Greenwald, under Schedule 7 of the terrorism act (see link for details). It is yet unclear as to what necessitated  Miranda’s detention. Unclear that is, if you don’t take into account the torrent of revelations Greenwald has made in the past couple of months on the mass surveillance of American citizens by the NSA, but also, that of the British equivalent, the GCHQ.

This move  had very much the opposite effects of what the British authorities might have hoped. As Greenwald himself wrote in a piece for the Guardian published late on Sunday:

If the UK and US governments believe that tactics like this are going to deter or intimidate us in any way from continuing to report aggressively on what these documents reveal, they are beyond deluded. If anything, it will have only the opposite effect: to embolden us even further.

he went on:

Beyond that, every time the US and UK governments show their true character to the world – when they prevent the Bolivian President’s plane from flying safely home, when they threaten journalists with prosecution, when they engage in behavior like what they did today – all they do is helpfully underscore why it’s so dangerous to allow them to exercise vast, unchecked spying power in the dark.

Let me come clean here: I don’t like Greenwald. He has a know-it-all attitude that is off-putting to say the least, and his reporting sometimes borders to the hysterical. But on this one, I’m completely on his side. As a journalist who has covered security issues in the past, I know it wouldn’t feel right to suddenly see the border agencies of Greece (and its infamously draconian counter-terrorism laws), Italy and Spain, arresting friends and loved ones of mine. I think the British authorities themselves would have an issue if that happened for something I published in this country.

Amnesty international went on record with this announcement later in the day:

“David’s detention was unlawful and inexcusable. He was detained under a law that violates any principle of fairness and his detention shows how the law can be abused for petty vindictive reasons.”

But laws around surveillance have been abused for years now. That they are abused further to hunt down and intimidate people who report on this abuse, is just telling of a society that’s completely lost its way. We are more afraid of our own people, than any terrorists. If brought into an economical context, the populations of western countries are now viewed as unruly masses that need to be surveilled and policed, intimidated, beaten and scared within an inch of their lives, all the while they’re being taken to the bank for all they have. These abuses make journalists and activists skip a beat every time our phone-calls go a bit wonky. How we’ve come to this is plain to see.

In a world that will grow increasingly more troubled, and that will require of us to be able to communicate, organise and exchange data, it is of utmost importance we don’t let governments get away with violations like this one. For once, and despite my hesitations in the early days of the scandal, I would encourage the media and journalists to pursue the story until the person who authorised this answers to the public a very a simple question: Why is he and his agency acting against those they are supposed to protect?

These are just a few quick thoughts on the subject, and I suspect we’ll be seeing more throughout the day. I just want to say that as long is this is happening, we have an obligation to be there. Wiretaps in Greece are up by 1500% in five years, Italy’s run in the thousands with a cost of hundreds of millions, while Spain sends people to jail over facebook comments, and now Britain shows it might as well label you as a terrorist for reporting on it. Our governments, be it in the austerity south or in the US/UK, are clearly afraid of us. And we shouldn’t stop kicking back, not now, not ever.

PS.

Worth noting, re; Guardian front that terrorism act used against journalists, photogs and protesters since inception, long running problem.

— Jules Mattsson (@julesmattsson) August 18, 2013

9 Press Photographers In Terrorism Stop & Search http://t.co/QoDu2tkKY313th May 2013 h/t @julesmattsson

— Rattlecans (@rattlecans) August 18, 2013

 

A late reply to Taki and the Spectator.

I want Taki Theodorakopoulos in my life. After reading a column of his (for the first time in my life) on ‘why the Golden Dawn isn’t as bad as that’, this caricature of a libertarian and his pseudo-eloquent, fox news sourced opinions are an antidote to my otherwise dreadful days of doing actual journalism, getting facts and numbers. You know, the kind of thing a “self-made man” like Taki might find tedious, and the fact-checking desk of the Spectator unnecessary. I need for the Specie to keep publishing him. I don’t think I’ll ever find stuff like this anywhere else:

“The stupid one raged against the closing of the state broadcaster ERT, as leftie as the BBC but ten times as bloated and patronage-ridden.”

Here, talking about an International Herald Tribune journalist who dared protest the closing of ERT, he clearly shows how much he despises the state, attacking the left and the BBC at the same time. Such craft. What he is actually saying, is that three TV stations and 7 radios, running at the same time the BBC world Service, Deutsche Welle, RIK and others, with 2.700 people on staff, is “bloated”. And I guess the fact they run a surplus budget for the past five years is also irrelevant. It’s the world of Fox news ladies and gentlemen and this kind of writing, I don’t know how to do. I need Taki to show me.

But let me tell you what I know how to do. I know how to do things like, say, point out that he is not in fact a self-made man as he often proclaims, but rather, the son of a ship-owner and one that allegedly worked with the Greek Junta nonetheless. I would hardly label that “self-made”.

What they didn’t realise of course, is that they just published their very own version of “Hurah for the blackshirts!” just there

What you might not know dear reader, is that Taki is supposed to be a wind-up artist. I suspect the Spectator publishes him because of this “provocative” [sic] tone. What they didn’t realise of course, is that they just published their very own version of “Hurah for the blackshirts!” just there, in one of the “bottom lines”:

“ [The] Golden Dawn members are mostly labourers, martial artists, cops, security personnel and good old-fashioned patriotic Greeks.”

No mr. Taki, I am afraid they’re not that at all. They are a gang that carves 15 year old kids faces with Swastikas because they happen to have darker skin than they do. They carry guns in parliament. The bouncers that make up their Sturmabteilungs, are often caught mixed up in beatings, blackmail, illegal gun and explosives possession, attempted murder and other wonderful patriotic things. And despite their thuggery, they don’t dare to show their faces without police protection anywhere around Athens. That’s how much loved and cherished they are.

“Golden Dawn came into being because of PC, poor Greeks at times getting fewer benefits than African illegal immigrants. Then GD became very popular with certain poor Greeks while it defended them from being mugged by Albanian criminals and drug dealers, and for safeguarding older folk after bank withdrawals.” Again, no facts, just a never-ending stream of pure, unadulterated bullshit. Illegal immigrants never had access to benefits in Greece. The benefits received by Greeks themselves, are nothing worth mentioning either. As for your racist slurs, I won’t go into it. Just let me say this: The story of the old lady the GD helped with her withdrawals etc? She was the mother of a GD parliamentary candidate, placed conveniently in the centre of the story.

 I’m afraid you weren’t born to write mr.Taki, and that’s why language leaves you wide open to criticism. I might well be blamed to be humorless and “oh, that’s just Taki”. But I’m not, quite the opposite. I appreciate a good joke, like that where you walked in a meeting with two young women in your arms and you were cheered. What a joke indeed. Since, by now, I’ve found your relationship to the truth to be rather “relaxed”, I feel obliged to pose the question: Did that actually happen? Nieces, cousins, escorts etc don’t count, no cheating now mr.Taki. Is this as true as the Golden Dawn’s patriotism?

I think I know your type. I’ve seen them cohorting with the politicians of PASOK and New Democracy in the 80’s, when they were putting together this monster Greece is, that you so don’t like. I saw you running for favours to “friendly” MPs and ministers. And then, when the going got tough and there was nothing for you there anymore, you turned righteous critic and proclaimed: “The public sector is what sank the Greek economy”. Greece had a smaller public sector than, say, the US before the crisis. It spend less than Germany on its public sector. But does that fit your pseudo-provocative line? No. So no point in including it.

The elite, even the self-perceived as such, are too quick to side with and pardon fascists in times of crisis.

The elite, even the self-perceived as such, are too quick to side with and pardon fascists in times of crisis. Ship-owners are among those suspected of bank-rolling the Greek neo-nazi party, and certainly they do their best to support them and bankers in parliament, when the need arises.

Your supposedly “innocent, tongue-in-cheek” style is nothing but another attempt at this pardoning. That you have a platform that allows you to write with no fact-checking whatsoever is scandalous, but expected. That you use it to support fascists, holocaust-deniers, nazi-saluting bible-bangers, is their own responsibility, and they seem to be taking it lightly. When Greece “needed less communism” in the forties as you say, George Papandreou pardoned those who had collaborated with the Nazis to fight against the EAM, and Britain bankrolled him in order to do so, with full knowledge of what was going on. What a glorious victory for capitalism and freedom it was…

You and your likes, belong to a generation that perfected the art of half-baked truths and pseudo-liberalism, greed-is-good bullshit and “oh this politically correct generation is no fun”, while all the time being in absolute co-operation with political parties and institutions. I said before, I know your type too well because, as opposed to you, I’ve spent most of my life in Greece. And despite the fact the world has been kind enough as to provide you with a first name that so aptly encapsulates your worldview and opinions, I know of another Greek word that describes people like you perfectly, and I’m sure it fits right in with your cherished political incorrectness: Malakas.

 

*Writer’s note: This version of the article contains no link to Takis’ piece. You can find it on the Spectator’s webpage. Not sending any traffic to it, not now, not ever.

We are building a new Greece

The thugs of the 1967 junta stand underneath a sign reading “We’re building the new Greece”. Fifty six years later, the ideological progeny of the dictatorship that the current government is, repeats the claim.

Dendias on HARDtalk: a walkthrough

I only just returned from my first proper holidays after four years a few days ago. And what better way to start what looks like a non-stop thrill-ride to September and the German elections (which I hope to be covering), than an analysis of what my favorite minister of the Greek coalition government, mr. Nikos Dendias himself, said on an interview with the BBC?

For those not in the know, Nikos Dendias is the minister of Citizen Protection, practically head of the Police Force and mastermind of operations such as Xenios Zeus and Thetis. I have written extensively about him and his accomplishments in the past year, with the highlights published in the New Statesman herehere andhere. I caught him lying on live television before. It makes little difference of course. His appearance on HARDtalk was much the same. Here is the interview, followed by my comments:

08-07-2013 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ BBC (HARDTALK, G. ESLER)

- Despite some tough questions, the minister muddled through, but only because he was allowed to twist facts and hide incidents. Why wasn’t he hard-pressed on the two incidents of torture the Greek police is officially charged with? On theabduction of a Turkish political refugee from downtown Athens last month? He was allowed to play the “there are no lawsuits” card, when there are quite a few actually.

- He kept repeating the phrase “illegal immigrants”. This term is racist and doesn’t stand legally*. Gavin Esler let him play with it. Even with Dendias’ definition, from all the immigrants rounded up under Xenios  Zeus, only a small fraction was found to be in the country illegally or were charged with anything (from 73,100 people arrested, only 4,352) as the presenter correctly pointed out.

- Once again he found himself exposed by talking about positive news in the Greek economy, just before the Troika slapped Greece with a “penalty” of sorts. The next tranche of bailout money will arrive in installments, reflecting the government’s delay in implementing necessery reforms. How is it any government’s fault, the failure to impliment a program that has been deemed itself to be a failure by the very institution that put it together, is beyond me. Dendias’ “success story” spin, even more so.

- That Nikos Dendias runs a legal system that fails to prosecute police officers who have tortured detainees but leaves Kostas Sakkas in jail for 2,5 years with no trial, forcing him to go on a hunger strike also wasn’t mentioned despite the story featuring in the international media (most notably Vice and the Guardian), also wasn’t worth mentioning.

- “The state lottery has been sold”. That’s his governments success. The Financial Times disagree.

- I am quite surprised that New Democracy has started labelling the Golden Dawn as a “Neonazi” party. While half of the party flirts with the idea of cooperation, the spin is probably to take away the conservative voters among them, now that the party polls almost at 14%.

- As the Facebook page of IFDIG noted “A few hours ago on BBC World: Greek Public Order Minister, Nikos Dendias, blamed the rise of the neo-Nazi Golden Dawn mainly on the presence of too many “irregular immigrants”. Perhaps the presenter should have asked him if he thinks Apartheid was caused by the presence of too many blacks in South Africa and anti-Semitism by the presence of too many Jews in Europe.”

Of course there is much and more to be said about this man and his run in the ministry of Citizen protection but it would take ages. I have certain pieces coming in the next few weeks that will provide more detailed accounts on various issues, so I’ll leave it here for now.

As a final comment, this from me to Nikos Dendias, as a personal note: mr.Minister, thanks for not replying to my request for an interview, I didn’t expect you to. But when it comes to tourism and the record numbers of visitors we are seeing this year, you have to know this: They are coming DESPITE all the shit you personally and the Greek Police have been up to, not because of it.

*Turns out the term is used in legal language still, it has only been dropped by media organisations like the Associated Press. I still consider it racist.

Repent. Last warning.