Η βρετανική έκδοση του «Wired» τον περιλαμβάνει στη λίστα του με τους 100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους στην τεχνολογία για το 2011, ενώ η «Daily Telegraph» τον χαρακτήρισε ως έναν από τους 1.000 πιο επιδραστικούς Λονδρέζους γενικά. Από κοντά είναι ένας άνθρωπος έξυπνος, αλλά προσιτός, και φαίνεται να έχει ιδιαίτερη ανάγκη να φέρει την υψηλή τεχνολογία στο σαλόνι του σπιτιού μας, κάνοντάς την υπόθεση ομαδική και όχι ατομική. Με το Mag+ έφτιαξαν την πρώτη πλατφόρμα ψηφιακών περιοδικών πριν καν κυκλοφορήσει το iPad. Πριν απ’ την ομιλία του στο TEDxAthens, συναντηθήκαμε στο κατάμεστο από κόσμο φουαγέ, και πριν προλάβουμε ν’ αρχίσουμε να μιλάμε καλά καλά, με ρώτησε εκείνος (όχι με απορία, αλλά περισσότερο με ύφος ενθουσιώδους ανάκρισης προκειμένου να με «κόψει», τι άνθρωπος είμαι) «γιατί θες να κάνεις αυτήν τη συνέντευξη;». Γελώντας, του απάντησα. Παρακάτω, καθώς αναλύει από το μέλλον του Τύπου, την τεχνητή νοημοσύνη, την πολιτική κατάσταση στη Βρετανία μέχρι και την τελευταία λέξη στα… πλαστικά παιχνίδια, νομίζω ότι θα καταλάβετε κι εσείς.

• Στην ομιλία σου στο Άμστερνταμ είπες οτι “αυτό που έρχεται μετά το φορητό, είναι περισσότερο φορητό” (What comes after mobile, is more mobile). Θα ήθελα τη γνώμη σου πάνω στο πως η Augmented Reality θα επιδράσει πάνω σε αυτό που τώρα ξέρουμε ως Social Networks. Πιστεύω ακράδαντα οτι μπορεί και μέσα σε 5 χρόνια τα social networks να έχουν εκλείψει ως ιστοσελίδες και να έχουν μετατραπεί σε βάσεις δεδομένων που θα λειτουργούν σε συνθήκες augmented reality, μέσω κάμερας κινητού π.χ Πιστεύω οτι τα hyper-mobile μέσα οδηγούν αναπόφευκτα σε αυτό το σημείο. Εσύ σε ποιό πλαίσιο τοποθετείς το hyper mobile;

Αυτό είναι μια ενδιαφέρουσα άποψη για τα social networks και το που πάνε. Έχεις δίκιο στο οτι θα μας είναι αδύνατο να αποστασιωποιηθούμε απο αυτά, πράγματα σαν τα κοινωνικά δίκτυα, την augmented reality και το hyper mobile. Οπότε τι πιστεύω εν συντομία για όλα αυτά: Υπήρχε μια διαφωνία πρόσφατα για το αν οι άνθρωποι έχουν μία ταυτότητα ή πρέπει να μπορούν να έχουν όσες θέλουν. Και αυτό έχει αρχίσει να φαίνεται έντονα σε μέρη όπως το Google+ και το Facebook 17:40 αντίθετα απο ότι στο twitter που μπορείς να βάζεις ότι όνομα θες. Και είναι μια ενδιαφέρουσα ένταση, επειδή κάποια συμφέροντα θα θέλανε να έχουμε μόνο μία ταυτότητα που είναι η ίδια με το υλικό μας σώμα, και αυτό πάει κόντρα στο ότι οι άνθρωποι έχουν πολλές ταυτότητες που υιοθετούν σε διαφορετικές περιστάσεις. Είμαι αισιόδοξος, οπότε ελπίζω οτι οι πολλαπλές μας ταυτότητες θα νικήσουν στο τέλος. Το οποίο σημαίνει οτι δεν θα μπορείς απλά να κοιτάξεις έναν άλλο άνθρωπο και να ξέρεις τα πάντα γι’αυτόν, γιατί ακόμη θα μπορούν να έχουν μυστικά και ακόμη θα μπορούν να δείχνουν διαφορετικά τους κομμάτια σε διαφορετικές περιστάσεις και δεν θα είναι αυτόματα.

Υπάρχει μια φράση, δεν ξέρω κατα πόσο χρησιμοποιείται έξω απο τον κόσμο των Βρετανικών προαστίων, που λέει “Οι καλοί φράχτες, κάνουν τους καλούς γείτονες”. Και νομίζω οτι μετά απο αυτα χρόνια που χτίζουμε υπηρεσίες που είναι όλο και πιο “λεπτής ραφής”, θα πρέπει να σκεφτούμε το που βρίσκονται οι φράχτες. Που τελειώνουν όλα αυτά, που αφήνουμε τους ανθρώπους να έχουν περισσότερο έλεγχο. 

Πράγματα σαν τα κινητά, την augmented reality, τα social networks, εξακολουθούν να είναι τεχνολογίες. Και οι τεχνολογίες είναι πράγματα που έρχονται και παρέρχονται. Όλα αυτά θα πάψουμε να τα σκεφτόμαστε σαν ξεχωριστά πράγματα. Θα έχουμε νέες τεχνολογίες να μας τραβάνε την προσοχή. Με ενδιαφέρουν πολλοί οι νέες τεχνολογίες που βλέπουμε στην ανίχνευση φωνής και κινήσεων. Νομίζω οτι αυτά θα αλλάξουν την εμπειρία μας με την τεχνολογία απο τη σημερινή που είναι πολύ ιδιαίτερο και ιδιωτικό. Έχεις ένα iPhone και πάει κάποιος να το αγγίξει και νιώθεις περίεργα που κάποιος θα έχει πρόσβαση στα δεδομένα σου. Νομίζω λοιπόν οτι αυτές οι καινούριες τεχνολογίες θα κάνουν την τεχνολογία έν γένει κάτι που είναι πιο κοινωνικό. Πιο πολύ σε μέγεθος δωματίου ή τραπεζιού. Κάτι που κάνεις με την οικογένεια και τους φίλους.

Υπο αυτή την έννοια, η τεχνολογία επιστρέφει σε αυτό που ήταν πάντα τα καθημερινά αντικείμενα. Θα ανήκει σε αυτόν που φτάνει ως εκεί το χέρι του, που είναι πάντα παραπάνω απο ένας άνθρωπος. Οπότε πιστεύω οτι σε 5 χρόνια αυτό θα είναι ένα ισχυρότερο νήμα.

• Κατα κάποιο τρόπο αυτό με φέρνει σε κάτι άλλο που είχες πει οτι “πλέον οι άνθρωποι δεν χρειάζονται χρηματοδότηση για να αναμειχθούν με την τεχνολογία και να αναπ΄τυξουν καινούρια πράγματα, δεν χρειάζεται να απαρνηθούν την πολιτική τους ταυτότητα απο το φόβο απώλειας μιας επιδότησης απο το κράτος”, στο οτι η A.I έχει γίνει εμπόρευμα, και τώρα μου λές οτι κατα κάποιο τρόπο θα γίνει “κομουνιστική”;

Ναι, νομίζω οτι αυτό ακριβώς εννοώ όταν λέω οτι μετά το φορητό, έρχεται το περισσότερο φορητό. Αυτό που το φορητό έκανε στους υπολογιστές, ήταν να τους κάνει μέρος του κόσμου. Και αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει θα γίνονται όλο και πιο πολύ μέρος του κόσμου. Θυμάσαι αυτή τη φράση που λέγανε παλιά οτι “η τεχνολογία είναι ουδέτερη”;

• Ναι, δεν το πίστεψα ποτέ.

Είναι τόσο προφανέστατα αναληθές. Αλλά υπήρξε μια εποχή, αρκετά πρόσφατα, που ήταν αρκετά αμφιλεγόμενο. Υπήρξε επίσης μια εποχή που οι επιστήμονες άφησαν τον εαυτό τους να σταθεί έξω απο τα πράγματα, απο τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η κοινωνία. Λέγανε οτι αυτοί απλά κάνανε τη δουλειά τους. Και τα τελευταία 50 χρόνια αυτό γίνεται όλο και λιγότερο αληθινό επίσης. Και νομίζω οτι είναι καλό σε οποιοδήποτε χώρο το να θυμόμαστε οτι η κοινωνία δεν είναι κάτι απο το οποίο απέχουμε. Δεν είναι κάτι ξέχωρο απο μάς. Είναι κάτι που κάνουμε, ενεργά, όλοι μας.

Τέλος 2ου μέρους.

Το 1ο μέρος ολόκληρης της συνέντευξης σε προηγούμενο ποστ, ενώ εδώ είναι το άρθρο στη Lifo.