Tag Archives: Gil Scott-Heron

lazy sunday links 29/05

Κοίτα να δείς, άλλη μια βδομαδα πήρε τον πούλο. Τι λέει, καταστρεφόμαστε? Μάλλον θα απαντήσω εγώ και έτσι λοιπόν έχω μια συμβουλή για τον πολιτικό κόσμο: Αν πέσουμε εμείς, να τους πάρουμε όλους μαζί μας. Ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο θα ‘ταν αυτό, αλλα τι να πει ο παπάρις ο ΓΑΠ. Τεσπα, στ’@@ μας όλοι οι μαλάκες, ντοματούλα θα φυτέψω και πατατούλα και δε με νοιάζει δράμι.

Όσο το έγραφα αυτό, προσγειώθηκε ενα μπαλόνι Nemo στο μπαλκόνι. Θα το πάρω ως καλό σημάδι.

πάμε λοιπόν:

Δεν έγινε τίποτε τόσο βαρυσήμαντο στο χώρο της τέχνης αυτη τη βδομάδα όσο ο θάνατος αυτου του μεγάλου ποιητή/συγγραφέα/μουσικού. Ο Jamie Byng, εκδότης των βιβλίων και ποιητικών συλλογών του, θυμάται σε αυτό το άρθρο για τον Guardian το φίλο του, Gil Scott-Heron.

Υπεροχη φώτο, αλλα δυστυχώς δεν βρήκα την πηγή της. Κοίτα καλά, δεν ειναι B&W

πολύ όμορφο ταξιδιωτικό άρθρο του Fiachra Gibbons για τη Θεσσαλονίκη και την Ελλάδα γενικότερα σε μεγάλο βαθμό.
Όσοι καταλαβαίνουν το πόσο υπέροχη ειναι η χώρα που ζούμε, ειναι και αυτοί που υποφέρουν περισσότερο βλέπωντας την να πέφτει στη συλλογική κατάθλιψη που μας βασανίζει αυτές τις μέρες τις κρίσης.
Και όμως, θα επιβιώσουμε ρε μουνιά.

και το καινούριο project του φωτογράφου Jason Eskenazi, ενα ντοκυμαντέρ για τις εμπειρίες του στην Ανατολική Ευρώπη και Ασία, με τίτλο The Black Garden.

Ένα kickstarter αποκλειστικά για βιβλία! Γιατί βλέπω οτι το crowsourcing θα γίνεται όλο και πιο εξειδικευμένο μέσα στα επόμενα χρόνια και εν τέλει θα φτάσει να αναπληρώσει για την έλλειψη διάθεσης επένδυσης στο χώρο των πάσης φύσεως start-ups;

Η ιστορία ενός μποξέρ παράνομων αγώνων στο ανατολικό Λονδίνο της Βικτωριανής Αγγλίας; Brimg it on bitch! Διάβασε και εδώ για τα άλλα 10 βιβλία που θα κάψουν το μυαλό σου αυτο καλοκαίρι σύμφωνα με το Wired.

μια απο τους φωτογράφους που παρακολουθώ στο flickr. Μ’άρεσε αυτη η ξεπλυμένη εικόνα, γιατί έτσι γουστάρω, γι’αυτό.

Gil Scott-Heron, 1949-2011

Στο καλό ρε μάστορα, έζησες να δείς τις προφητείες σου να γίνονται πραγματικότητα, και πρόλαβες να βγάλεις και μια δισκάρα να δείξεις στους νεότερους πως γίνεται, μόλις ένα χρόνο πριν κατέβεις απ’τη σκηνή. Κρίμα που δεν κατάφερα ποτέ να σε δώ live.

μεγάλος, τι να λέμε τώρα…

Υ.Γ το ξέρω οτι το me and the devil δεν είναι δικό του, αλλα διαφωνείς οτι εύκολα το έκανε;

03. Gil Scott-Heron

 

Η επιστροφή του μεγάλου Gil Scott-Heron, μια μεγάλη έκπληξη, αναπάντεχη. Ώριμος και χωρίς να ζητάει συγγνωμη απο κανέναν, με επιλεγμένους συνεργάτες να φτιάχνουν πανέμορφες μελωδίες και ήχους για να πατήσουν πάνω οι στίχοι του και η βραχνή (πλέον) φωνή του, παραδίδει ίσως τον τελευταίο του δίσκο, με σπάνια ειλικρίνια και δύναμη ψυχής.
Ένα μεγάλο έργο, ενός μεγάλου καλλιτέχνη, τι να λέμε άλλο τώρα ρε παιδιά?