Μας τα ‘χουνε πρήξει λίγο μ’αυτούς? Ναι, καλά κάνουν όσοι το κάνουν γιατί πρόκειται για την κορυφή της νέας φουρνιάς μπαντών των Αθηνών. Ο δίσκος τους βγαίνει αρχές 2011, αλλά όπως μας πληροφόρησε μόλις ο M.Hulot, ηχογραφήσανε ένα ep έτσι για πλάκα, σε ένα βράδυ και υπάρχει για κατέβασμα στο πόστ που έκανα λίνκ.
Η ερώτηση είναι, αν αυτη η μπάντα γράφει τέτοια μουσική για πλάκα, τι διάολο κάνει στο στούντιο όταν μπαίνουν με ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ σκοπο να συνθέσουν?

Στα σχόλια που κάνανε για τις επιροές του συγκεκριμένου EP αναφέρουν μεταξύ άλλων τα δύο τελευταία LP των Doors. Πως γίνεται (όντως) στο Part III και VI, εκεί που αρχίζει να ακούγεται η ατάκα που έδωσε και τον τίτλο στο ep, «sister yogi, yogi tea» να ακούς ξαφνικά τους Doors να έρχονται στο παρών? Αυτη η άνεση τους να πηγαινοέρχονται απο είδος σε είδος και απο επιροή σε επιροή κρατώντας την ταυτότητα τους παράλληλα, μονο ως αξιοθαύμαστη μπορεί να χαρακτηριστεί. Ξεκινώντας απο τα πιο μίνιμαλ και ηλεκτρονικά συστατικά του ήχου τους και τους NEU στο part I, καταλήγουν σε Morisson-like μουρμουρητα στο τέλος της ηχογράφησης για να κλείσουν με ψυχεδελικά μπίτς και ήχους λίγο πριν ενα σαμπλάκι απο… (δε σας λέω, ακούστε το) σφυρίξει τη λήξη.

Δεν ήμουν εκει όταν παίξανε με τους Future Islands, ωστόσο άκουσα (και είδα) μόνο τα καλύτερα.
Και όταν τους είχα δει στο 6 d.o.g.s μερικούς μήνες πρίν, πάλι τα ίδια.
Με τέτοια φόντα, live και στουντιακά, δεν τους βλέπω να απογοητεύουν.

Τι να περιμένουμε λοιπόν απο το ντεμπούτο τους στην cast-a-blast?
Πράματα και θάματα? Ίδωμεν.

Υ.Γ στο λίνκ που έδωσα πιο πάνω θα βρείτε σχόλια της ίδια της μπάντας για το Ep.